Lof der Groenlof

Neen, ceci n’est pas un paksoi, c’est un groenlof.

groenlof

Zeg groenlof en ik denk aan…roffelroffel…Desiderius Erasmus Roterodamus. Buh?

Erasmus

Die heeft buiten een wazige blik en een hilarische naam sinds 1509 ook een meesterwerk op zijn naam staan: Lof der Zotheid. Nee, op het eerste zicht hebben een groente en een geleerde weinig met elkaar te maken. Aan zijn gelaatskleur te zien kon hij die vitamines nochtans wel gebruiken. Een bordje stoemp of een boterham meer ook, maar nu klinkt ik een beetje zoals bomma-zaliger.

Groenlof en het Lof der Zotheid… what’s in a name? Het hoofdpersonage in Erasmus’ werk heet Stultitia, wat in sé gewoon Latijns is voor “zotte doos”. Samen met haar 5 dochters heerst Stultitia over de wereld en doet daar in het verhaal haar zegje over.

Voor Erasmus moet dat een manier geweest zijn om in een niet echt soepele periode alles gezegd te krijgen. Als het dan in het verkeerde keelgat schiet, dan is het toch gewoon vrouwenpraat. Moest hij, onzen Desiderius, niet een van de meest invloedrijke werken voor de Reformatie geproduceerd hebben, dan waren er nu toch al wel veel literaire feministen opgesprongen om in zijn gezicht te krabben, denk ik dan. Dat heeft onzen Roterodamus dus goed gedaan. (Had ik ook maar 3 namen…)

Nu, zet 5 vrouwen/vriendinnen in mijn keuken rond een groenlof en we krijgen zowel het lof der groenen als der zotheid. Wat kan je met dat groenlof doen?

Je kan groenlof op een stok steken en een veggie-kuishulpstuk creëren als alternatief op de plumeau, maar je kan er ook iets lekkers mee maken. Toevallig staat er groenlof niet zo ver van Jan’s befaamde velden, en dus niet ver van mijn kookpot; Op de woon- en zorgboederij De Alverberg in Kortessem plant ene Lut ze daar in keurige rijtjes naast haar wortels aan en hoopt stiekem op een heuse groenlof-revival.

Dat kwam hier vroeger veel voor, maar is nu onbekend. Volgt dus een beetje lof-PR mijnerzijds: het is even makkelijk te zetten als sla, maar verdraagt een beetje vorst en is dus een wintergroente. Jeuj, eens iets anders! Het ligt qua smaak tussen witloof (nog een lof) en andijvie. Dat vraagt dus om stoemp: groenlofstoemp met Tierenteyn (of een andere pittige mosterd). Ik hoef u niet te vertellen wat men daar zoal bij bakt.

gestoempt

Lof der stoemp

1. Kook loskokende aardappelen
2. Hou boter en melk bij de hand
3. Was het groenlof en verwijder de buitenste bladeren wanneer je bitter niet kan pruimen. Snij het in stukjes en      stoof het aan in een klontje boter, met zout en peper, tot het mooi zacht is
4: Plet de aardappelen en voeg de boter (naar smaak zal ik maar zeggen zeker?), melk, het gestoofde groenlof, peper, zout, nootmuskaat en Tierenteynmosterd toe. De laatste misschien in stapjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 335 andere volgers

%d bloggers like this: