Rijstpap en melksoep met rijst…keukentherapie uit 1939

Deze week was een blooperweek. Niet alleen op de blog (voor zij die kunnen volgen), maar ook in de keuken. Een Murphyweek. Ik wil nu vooral niets meer horen over “essentie van het gerecht” of de “meerdere texturen in de compositie”. Ik had er genoeg van om naar elegante borden en afgelakte maaltijdfoto’s te kijken. Actie…tegenreactie, dus ik ging snuffelen in het vergeten en volgepropte kookboekenarchief in mijn kamer en was in gedachten al gauw naar het land van melk en vanielje (vanille) afgezakt.

Mijn Antwerpse bomma haatte koken, maar ze at wel heel graag. Die mensen heb je als kok meer dan nodig. Al een geluk vond ze het blijkbaar niet de moeite om een kookboek van de Boerinnenbond uit 1939 bij het oud papier te smijten. Iets wat wel het jammerlijke lot was van een zeldzame stripcollectie van haar zonen, die er 50 jaar later nog steeds niet goed van zijn. Als huisvrouw moet je keuzes maken in het leven: hoe vol mogen mijn rekken staan. Dit boek was er waarschijnlijk achter gevallen.

Ons kookboek begint o.a. met een gezondheidsleer der maaltijden. Dit zijn 10 regeltjes voor een goede spijsvertering. Die zijn weliswaar wat verouderd, maar regel 8 is wetenschappelijk nog steeds de moeite en gaat als volgt: “opgewekt zijn onder de maaltijden: vergemakkelijkt de spijsvertering“.

Terwijl ik verder door het boek bladerde kon ik soms mijn ogen niet geloven. Ik leerde bij in het hoofdstuk Bewaren van Vleesch, kwam voorbij bereidingen zoals pastei van duiven of jonge kraaien of schelvischsouffle met macaroni, moest even slikken, kwam dan gelukkig bij het hoofdstuk Groenten, dan Melkgerechten en belandde dan ongeduldig bij de nagerechten, met het onderkapitel De Puddingen. Gezien de niet al te gelukkige tijd waarin deze uitgave verschenen is, had ik niet gedacht dat er vanille bij zou staan en vraag mij nog steeds af of dat in de meeste huishoudens niet als schrijffout werd gezien.

Nu kan ik het hoofdtuk Puddingen kort samenvatten: eenderwelk zetmeelhoudend product kan je met melk, suiker en vanille koken en bijgevolg als dessert eten. Ik lees voor: macaroni, beschuiten, rijst, brood, maïzena, semoule, tapioca, enz. Het water loopt u waarschijnlijk niet bepaald in de mond. Maar ik zeg u, bij het ruiken van de rijstpap gaat uw buikje grollen. Zeker met kinnekessuiker erop.

De samenvatting van dit hoofdstuk vertoont veel gelijkenissen met wat er in het hoofdstuk Melkgerechten gebeurd, waar bijvoorbeeld melk met beschuiten, bloempap en melksoep met rijst in ondergebracht zijn.

Het verschil tussen een melksoep met rijst en rijstpap? 1 liter melk. Nu vandaag zou melksoep eerder als mislukte rijstpap bestempeld worden en is misschien wat te vlak als soep. Maar ik kan me voorstellen dat er in 1939 gelukkig nog niemand aan dacht om even al het vet en smaak uit de melk te halen door te ontromen of te pasteuriseren. Volle verse melk met suiker, lekker dus.

Tip: moest onderstaande rijstpap toch mislukken bij u, zeg dan gewoon dat je bewust melksoep met rijst hebt gemaakt, naar “oud recept”. En eerlijk is eerlijk: ikzelf heb de rozijnen eruit gelaten omdat ik… “die combinatie niet zag passen binnen de essentie van het gerecht”. Ahum.

Recept voor rijstpap met vanille in foto’s

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 333 andere volgers

%d bloggers like this: