Genetische (h)erkenning dankzij tarte flambée met spruitjes

Tot op vandaag ging ik er vanuit dat ik -afgezien van de gemeenschappelijke lange benen- familiaal of genetisch gezien volledig van een andere planeet afkomstig was. Tot ik vandaag een hele dag mijn neefje in huis had. Ik had al heel vroeg ‘s ochtends besloten om mij nog eens uit te leven in de keuken, om zo de bak (door de Jan) kersvers gekregen mispels en fenomenale spruitjes een waardige eindbestemming te geven.

Het hoofdaandeel van de zusterlijke kroost trapt het na 5 seconden meekoken af, tenzij het om warm-of-rauw-ook-eetbare-koekjes gaat. Maar deze keer stond een nieuwsgierig aapje al een half uur mee te gapen naar hoe ik onder andere de beurse mispels (wat een woord…) pelde. Hij gooide ze met volle bewondering in de pot, stak er 1 in zijn mond, smakte sappig op het vruchtvlees, spuwde fier alle 5 pitten uit en stond daar vervolgens 10 minuten op te staren. “Mispelmoes” uitspreken zat er nog niet in. Maar daar heb ik ook even op geoefend.

volgde de conversatie:

neefje: Dat lijkt op kaki’s

tante: Nee, dat is geen kakpispoep.

Voor hetzelfde geld zat ook hij in de “alles-is kaka-fase”. Maar die driejarige jongeman keek mij verwonderd aan en zei “neeeeee kaki is ojanje en die heb ik opgegeten”. Hij bedoelde een sharonvrucht – ook wel de kakivrucht genoemd. Wow. Ik had hem zo in dienst willen nemen.

Mispels en kakivruchten zien er qua vorm inderdaad een beetje gelijkaardig uit met zo een kroontje. Maar de ultieme test moest nog komen. Want mispels smaken tenslotte naar appel, dat is makkelijk aanvaardbaar. Maar spruitjes? Doorstaat hij de test?

Jup, die gingen zelf gewoon gekookt als m&m’s naar binnen. Hij stelde zich ook geen vragen bij spruitjes en spek op een “pizza”; zijn ideale beschrijving voor wat Flammkuchen of tarte flambée is. Dit is een dunne broodbodem met een mengeling van ui, spek en room erop en is typisch voor de Elzasregio.

Het deeg wist hij mee op te bollen en plat te slaan. Sjalotjes wou hij kost wat kost pellen en om de shift te kunnen uithouden, stopte hij en passant nog een peer ter grootte van zijn eigen hoofd achter zijn kiezen. Zo kon hij met genoeg kracht de pizza en later ook de koekjes te lijf gaan. Ik begon te twijfelen aan mijn genetische hypothese. Zou het kunnen dat daar toch een mini-stukje ik met gelijkaardige eetlust aan tafel zat?

…tot ik dan de pizza met mijn handen at. Not done. Hij keek naar mij met een vragende blik. Waar heeft die haar tafelmanieren geleerd? 

Recept tarte flambée met spruitjes en gerookt spek

(voor twee stuks)

Traditioneel worden helemaal geen spruitjes gebruikt, maar wel opgeklopte room om het deeg te bestrijken. Ik stoof mijn sjalotjes liever gewoon in een beetje boter aan en aangezien in dichter tegen Brussel woon dan tegen de Elzas, vind ik “brussel sprouts” en spek genoeg om mijn buikje blij te maken.

tarte spruitjes

deeg:

300g witte bloem en 200g semolina (of 500 g gewone witte bloem)

11g gedroogde gist (1 zakje)

10g zout

10g suiker

325ml lauw water (of op kamertemperatuur)

2 el olijfolie

erop:

500g spruitjes

200g spekjes

4 sjalotjes, klontje boter

heel klein beetje fijngesneden rozemarijn

peper en zout

Meng de bloem met de gedroogde gist, suiker en zout. Voeg dan olijfolie toe, maak een kuiltje in het midden voeg daarin geleidelijk het water toe, terwijl je kneed. Of doe alle droge ingrediënten in je keukenrobot, zet op kneden en voeg dan olie en het water toe.

Kneed tot je een elatisch deeg hebt, bol het op en laat het deeg onder een handdoek of folie die je er losjes oplegt rusten, tot het verdubbeld is in volume. Sla het deeg plat en rol het in een ronde uit. Laat het afgedekt terug rusten en stoof ondertussen rustig je sjalotjes aan met wat rozemarijn, peper en zout. Bak ook het gerookte spek en laat het uitlekken.

Breng gezouten water aan de kook en blancheer hierin je spruitjes gedurende een drietal minuten. Giet de spruitjes af.

Dan kan je het deeg gaan beleggen met deze drie lekkere dingen en op 20o tot 220 graden ongeveer twintig minuten bakken, of tot de bodem krokant is. Als de spruitjes beginnen te roosteren, wordt dit alleen maar lekkerder. Zorg er wel voor dat het bij bruin blijft en niet zwart wordt. Leg er dan op tijd een stukje aluminiumfolie over.

Eén reactie

  1. geen paniek, wat die tafelmanieren betreft heb ik nog 3 stukjes mini-jij in huis!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 160 other followers