Associatief denken met appelflappen

“Van Espen! Moest u tegen volgende les iemand vinden die uw volslagen irrationele associaties in dit opstel kan volgen, dan mag u die meebrengen. Voorlopig blijft dit onvoldoende staan.”

Ik was al heel vroeg goed bezig om mensen op hun paard te jagen en verheug mij er op om nu, zonder enige consequenties, u allen mijn topassociatie van de dag mee te delen. Een unicum, al zeg ik het zelf, net zoals Tirrettekop.

Nu behoor ik niet tot een gedeelte van de wereldbevolking dat op volwassen leeftijd nog steeds een teddy in de buurt heeft. Maar toen ik twee franke, versgebakken appelflappen hun appelmoes-tong naar elkaar zag uitsteken, sprong mij “de mond” van mijn oude knuffel ineens voor ogen. Als kind was ik hard aan het beest verknocht. Pas op, het is een beetje wennen wanneer je Tirrettekop voor de eerste keer ziet. Ofwel is die hilarisch, ofwel vind je hem echt heel heel lelijk. Maar bij mij was het pure liefde. Hij is knuffelbaarder dan hij eruit ziet en ik kon op tirretekop rekenen als mijn trouwe rechterhand in vroegtijdige smokkelpraktijken.

Wanneer ik namelijk vlak voor bedtijd de nood aan nog meer suiker voelde opkomen, dan kon ik koekjes in zijn mond verstoppen; voor die veel te lange nacht die er stond aan te komen ziet u. Zip, mond open, dinosauruskoeken in twee breken en in de mond proppen, zip, mond toe; dan mijn tanden gaan poetsen, twee verhaaltjes Pluk en de Petteflet lezen, lichtje uit en dan wachten tot het huis stil is.

Die kruimelboel in mijn bed en chocoladevegen kunnen totaal niet opgevallen hebben! Of misschien wel, maar het snoepsmokkel-feit zorgt er nu nog steeds voor dat ik en Tirretekop samen een semi-heldenstatus verdienen bij alle familieleden jonger dan 10. Dat, en de geur van de versgebakken appelflappen in huis denk ik.

Dus: haal die appelmoes van de vorige post uit de koelkast en koop een rol/vel roomboterbladerdeeg. Ik ga jullie niet voorstellen om thuis zelf snel je bladerdeeg te maken want…dan gaan jullie mij niet meer leuk vinden. Tenzij je echt een ijzersterke discipline en oeverloos geduld hebt. Of veel te veel tijd.

Wat wel makkelijk is, is om zelf een brokkeldeeg te maken (klik dus op de link) en dat is de moeite waard.

Recept voor  1-2-3 appelflappen

1 eidooier, losgeklopt met 1 el water

appelcompote

1 groot vel bladerdeeg

Neem een vel bladerdeeg en steek er grote rondjes uit als je tirrettekopflapjes wil. Je kan er ook vierkantjes uit snijden, dan krijg je driehoekige flappen.

Bestrijk de bovenste rand van de cirkels met eigeel

Leg in het midden (eigenlijk een beetje meer naar onder) van je flapje wat appelcompote en vouw het toe. Druk de randen met een vork aan en bestrijk de bovenkant van de flapjes terug met eigeel.

Bak gedurende 12 minuten op 200 graden in een heteluchtoven (stand 4 in de gasoven). Of bak tot het bladerdeeg er gebakken uitziet, moesten je appelflappen groter zijn dan de mijne.

Strooi wat poedersuiker over de flapjes en bijt erin zonder uw gehemelte te verbranden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 320 andere volgers

%d bloggers like this: