eenpansgerecht

Appellyriek en een Pommcrok (croque met appel en parmezaanse kaas)

1 reactie
appel, brood, fruit, herfst, recept, vegetarisch, winter, zuivel

Bij nader inzien komen gerechten die mij het meest smaken vaak voort uit mijn kofferbak. Dat was zo bij de schelpen in witte wijn en dat is zeker zo bij croques met koekkappel en kaas, die ik ondertussen “pommcroks” noem. Dag Croque Hawai, hallo Pommcrok.

Toegegeven, dat ik met enkele vrienden een boomgaard deel helpt om aan specifieke appelrassen te komen, maar koop in de winkel een Cox- appel en je kan ook aan de slag. Een vuur, een pan, een mes, een bord, een rasp, kaas en olijfolie of boter heb je misschien niet in je koffer liggen, maar ik ben er zeker van dat dit allemaal ergens in je keuken aanwezig is en dan is dit de beste lunch/snack/ontbijt op een regenachtige dag – zoals vandaag dus. Ik geef de verzopen foto’s er graag bij.

Maar…een koekappel…se kwa sa? 

Ik dacht dat jullie het nooit zouden vragen! Ik glunder momenteel van contentement en kies ervoor om te beginnen met een semi-lyrische vruchtbeschrijving om dan over te schakelen op een stukje Vlaamsche appelgeschiedenis. Want de appels van deze hoogstam (het woord zegt het zelf: een appelboom waar je in moet klimmen) zijn zo mooi en lekker als je ze goed soigneert, dat hopelijk tegen het einde van deze post iedereen genoeg ingepalmd is om absoluut géén Gala uit Frankrijk te gaan kopen, maar tijdens het oogstseizoen eens rond te neuzen in streken met boomstamfruit. Vaak hangen er bordjes aan huizen om ze ter plaatse te kopen.

Deel 1: semi-lyriek:

De Koekappel wordt vroeg in de herfst, begin september nog halfgroen geplukt, smeekt nadien om een zonnebad en rijpt zichzelf snel tot een mooie, opvallend grote en vooral diep-donkerrode appel, soms zelfs wat roze, heeft die over de volle lengte karmijnrode stroken. Smal aan de kelk en breed aan de basis, bolvormig van ver en van wat dichterbij conisch en afgeplat aan de steelkant. Onderaan vijfhoekig met verhoogde ribbels. Zie je hem al voor u? Soms is er een een zilvergrijze, ruwere waas rond het steeltje, dat op zich maar een kort steeltje is. Het vruchtvlees klinkt bol wanneer ik er op tik, een losse textuur, witgelig en…zoetzuur.

Ik hoor uw gevraag en gejoel al komen: “Geef voor alle zekerheid een foto mee!” Het is maar een woord. Op onderstaande foto zie je een net geplukte groene appel bovenop een rode zongerijpte.

“En wat zijn de gebruiksmogelijkheden?” Simpel: koken, bakken en drogen, maar niet uit het vuistje. Het is een picture-perfect appeltype, maar het is wel niet zo lang te bewaren als zijn lelijkere broertjes. Gebruik hem dus vooraleer de winter komt.

“Gedaan met lyrische raadsels en snel op het vuur!” Neenee, nog eerst wat geschiedenis. Dan kan je tenminste zeggen dat je bewust met voedsel omgaat. Want waar staan deze bomen in godsnaam?

Deel 2: geschiedenis

Vroeger, spreek 19de eeuw, toen hier amper sprake van België was, was dit de appelsoort bij uitstek in het Waasland (alles rondom Mechelen). De soort draagt in deze contreien wel een chiquere naam, namelijk de Rode Walschaert. Iedere streek had toen zijn typische appelvariëteiten, dewelke zich binnen Europa al naargelang het bodemtype herhaalden. In Duitsland en in ons Duitstalige gebied spreekt men dan weer van Kohlapfel. Of dat nu zo is omdat deze appel zoveel bij het bereiden van rode kool (Kohl) gebruikt wordt, of eerderomwille van de donkerrode kleur zelf, waardoor die lijkt op een rode kool…wie weet. Algemeen doet de Koekappel alias Rode Walschaert het goed in zandgrond. In België betekent dat dus het Waasland, de Kempen en de grens met Limburg. En het is pas nu dat mij opvalt hoe dit meer op een aardrijkskunde- dan wel geschiedenisles begint te lijken. Nu is het echt wel tijd om aan te vallen.

Een Pommcrok

nodig:

een appel (mag eender welke stoofappel zijn als je geen koekkappen vindt)

een brood

kaas (parmeggiano, jonge kaas, harde geitenkaas, eender welke kaas, zolang het maar hartig is en smelt)

Schil en snij de koekappel in hele fijne schijfjes en bak de schijfjes kort in wat boter of olijfolie aan. Snij ondertussen 2 sneetjes brood af en leg er wat (geraspte kaas) op. Leg bovenop de kaas een flinke portie appelschijfjes en duw de tweede snee brood hierop. Bak dan de boterham in dezelfde pan als de appels. Je kan deze laatste stap natuurlijk ook in een “croquemonsieurmachine” doen.

 

One thought on “Appellyriek en een Pommcrok (croque met appel en parmezaanse kaas)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s