Sinksenfoor vervolg…op verplaatsing in Stockholm

Zweden is rustig – uitgestrekt- en groen.

Doorgaans.

Daarom kon ik mijn ogen niet geloven. Waar ik hoopte in het epicentrum van stijlvolle soberheid te belanden, op weg naar het nationaal stadspark Kungliga Djurgården, nam ik van op de overzetboot uit Slussen vreemde bewegingen in de lucht waar. Een rollercoaster torende boven het water uit. Werd ik nu geconfronteerd met de Zweedse blingbling versie van onze eigense foor?

Ik zag Gröna Lund, het amusementspark van Stockholm. Enkele minuten later stond ik terug oog in oog met het fenomeen dat ik  vlak voordien onderaan de trappen van het koninklijke paleis in Gamla Stan (de oude stad) had waargenomen en mentaal had opgeslaan als “het mannenritueel rondom de French hot dog. Dit is volgens mij een ritueel dat enkel in groep en slechts op bepaalde momenten, met bepaalde stromingen kan plaatsvinden. Ik illustreer het ritueel met het voorbeeld van de worstomsingeling rond het kraampje voor het koninklijk paleis:

onopgemerkt besluipt een groepje mannen los van elkaar, vanuit verschillende hoeken, maar in grote getale het kraam…

… om dan tegelijkertijd hun slag te slaan en even plotsklaps met hun buit te verdwijnen in de toeristenhorde. Met of zonder mosterd.

Banaal denkt u?

Ik weet het niet. Voor een locatie als deze lijkt zelfs een hot-dog kraam deel van het pittoreske plaatje. Of misschien staat het er om de eenzame soldaat die op die dag wachtdienst heeft op andere gedachten te brengen.

Deze twijfelde die dag nog wat hij na zijn wachtdienst zou kiezen- met of zonder mosterd.

In ieder geval begrijpt iedereen nu wat ik met het worstkraam-omsingelings-fenomeen bedoel. En op Gröna Lund herhaalde zich dit, al beperkte zich het besluipen na een tijdje eerder tot “in de rij staan”  en zag de French hot dog er wat Amerikaanser uit. Feit is wel, dat gezonde foorvoeding in een gezonde groene omgeving tot eeuwige jeugd en foorplezier kan bijdragen. Of zo interpreteerde ik de reclame rond het amusementspark toch.

Ondertussen had ik genoeg rariteiten gezien en wou toch echt wel in het park geraken om van het weelderige natuurschoon te genieten. Dat lag nog slechts een 500 meter verderop, dus veel kon er niet meer binnen mijn blikveld vallen.

Dat was buiten de Blues Brothers gerekend. The Blös Bröders!

Uiteindelijk dan toch in het park geëindigd, aldaar: kennisgemaakt met The Goose Brothers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 333 andere volgers

%d bloggers like this: